AUTORSKA ADAPTACIJA BRANISLAV MIĆUNOVIĆ I DRAGANA TRIPKOVIĆ
Tragedija Šekspirovih Romea i Julije u autorskoj adaptaciji „Romeo i Julija – Prizori iskušenja“ ne posmatra se kao zatvorena dramaturška cjelina koja svoju punoću dostiže smrću mladih ljubavnika, već kao otvoreni egzistencijalni model čije se značenje razvija kroz imaginarni luk jednog čitavog života. Smrt, u tom smislu, prestaje da bude jedina tačka tragičkog ispunjenja i postaje tek jedna od mogućih stanica u dugom procesu iskušavanja ljubavi, možda čak i njen najčistiji, gotovo privilegovani izlaz iz svijeta koji joj ne dopušta trajanje. Transformacija društvenog konteksta u niz promjenljivih prepreka uspostavlja novu dramaturšku dinamiku: ljubav ostaje temeljna konstanta, dok se oblici njene ugroženosti mijenjaju kroz vrijeme otkrivajući da tragedija ne počiva samo u zabrani ljubavi, već u neprestanom pritisku istorije, politike, porodice, moći i same ljudske prirode da ljubav preoblikuju, potroše ili dovedu do krajnje granice. Ljubav ostaje konstanta, dok se njene paradigme kroz vrijeme neumorno mijenjaju: od pobune, preko ambicije, do sumnje i očaja, sve do prostora u kojem više ne pripada ni tijelu ni vremenu. Kao da ljubav ne stari već samo mijenja svoje lice, dok joj svijet uporno mijenja uslove. Polazeći od zanatske pretpostavke da svaki pisac zapravo piše jednu priču, kao što slikar ima jednu liniju, a kompozitor jedan prepoznatljiv ton, i Vilijam Šekspir varira isti sukob između ljubavi i svijeta. U tom ključu oblikujemo i prizore koji prate razvoj iste dramske linije. Motivi iz „Hamleta“, „Makbeta“, „Otela“, „Antonija i Kleopatre“ i „Kralja Lira“ postaju faze jedne iste ljubavi. Ta ljubav po sebi jeste i književna i pozorišna, ali je i egzistencijalna. S tim u vezi, ova adaptacija Romea i Julije tretirana je kao otvoreni proces. Svaka generacija Romea i Julije na sceni je savremeni čovjek. Može biti neko od nas ili neko koga volimo, poznajemo, pa ga ne uspijevamo sačuvati od svijeta. Romeo i Julija od dvoje mladih zaljubljenika postaju arhetipski par, a njihovo „starenje“ je biološko i razmetljivo socijalno: oni stare jer se svijet oko njih troši, jer iluzije otpadaju, jer ljubav ulazi u zone gdje više nije dovoljna sama sebi. Zato se njihova putanja lomi kroz druge Šekspirove svjetove: od hamletovske pobune mladosti, preko makbetovske ambicije i tame, do otelovske sumnje, antonijevske iscrpljene strasti do lirovskog kraja svemu. Ova adaptacija nosi Šekspirov dah kao snažnu struju u osobenom stihu i replici, u slutnji da je „nešto trulo“ u samoj ideji sklada između ljubavi i stvarnosti. Ono što je izvanredno u našem svijetu upravo je ljubav. Ono što nas osporava, jeste nasilje. Između ta dva pola, između potrebe da se voli i nemogućnosti da se opstane u ljubavi, odvija se čitava istorija čovjeka. Ljubav i nasilje, dva autentična fenomena koja apsolutno osjećamo kroz Šekspirova djela, ali i kroz svakodnevicu, sudaraju se kao neizmireni principi stvarnosti. Senzacija patnje univerzalna je tema koju umjetnost dokučuje stoljećima. Ostaje pitanje: kad je ljubav zapravo moguća? Autori adaptacije
Autorska adaptacija: BRANISLAV MIĆUNOVIĆ i DRAGANA TRIPKOVIĆ Dramaturgija: DRAGANA TRIPKOVIĆ Scenografija: ALEKSANDAR DENIĆ Kostimografija: ALEKSANDAR DENIĆ Koreografija i scenski pokret: TAMARA VUJOŠEVIĆ-MANDIĆ Asistentkinja na scenskom pokretu: JULIJA MILAČIĆ-PETROVIĆ-NJEGOŠ Izbor muzike: BRANISLAV MIĆUNOVIĆ Scenski govor i lektura: DUBRAVKA DRAKIĆ Asistentkinja režije: NATAŠA MILIĆEVIĆ Asistentkinja kostimografije: MAŠA MIRKOVIĆ Asistentkinja scenografije: JELENA IVANČEVIĆ Izvršna produkcija: VUKOSAVA TOMOVIĆ Inspicijent: DAMJAN ŠUŠKAVČEVIĆ Suflerka: MILICA SEKULOVIĆ
Uloge:
Romeo i Julija: STRAHINJA RADONJIĆ*, LJUBICA DRAŠKOVIĆ*, LAZAR DRAGOJEVIĆ, ANA VUČKOVIĆ, ALEKSANDAR RADULOVIĆ, KRISTINA OBRADOVIĆ, SRĐAN GRAHOVAC, ANA VUJOŠEVIĆ, DEJAN IVANIĆ
Vještice: JELENA NENEZIĆ, JULIJA MILAČIĆ-PETROVIĆ-NJEGOŠ, JELENA MINIĆ, JELENA ĐUKIĆ
Fratar: EMIR ĆATOVIĆ
Knez: OMAR BAJRAMSPAHIĆ
Duh: ALEKSANDAR GAVRANIĆ
Tibald: LUKA STANKOVIĆ
Merkucio: NEMANJA TODOROVIĆ / PAVLE PRELEVIĆ
* Studenti I godine, Studijski program Gluma, FDU Cetinje
