parallax background

Milovan Radojević, “Pozorišna kritika u crnogorskoj periodici 1917-1941”

Milovan Radojević, “Crnogorsko narodno pozorište – Podgorica 1953-1998” – Repertoar
24/12/2016
Šezdeset godina Crnogorskog narodnog pozorišta 1953-2013
26/12/2016

Milovan Radojević, “Pozorišna kritika u crnogorskoj periodici 1917-1941”

ISBN 978-86-7414-038-3
(Podgorica 2009, urednik Milovan Radojević, saradnik Branka Vukašinović).

Milovan Radojević, Pozorišna kritika u crnogorskoj periodici 1917-1941Izbor i Predgovor Milovan Radojević. Ovaj širi izbor članaka o pozorištu koji su objavljivani u crnogorskoj periodici između dva svjetska rata, obuhvata preko 400 tekstova postavljenih u hronološki red kako su se pojavljivali. Izabrani tekstovi “mogu uslovno biti podijeljeni na: osvrte koji tretiraju kulturne prilike i stanje pozorišne djelatnosti, zatim kritike repertoarske politike, te prikaze u užem smislu, koji donose utiske o predstavama”. Tekstovi su preuzeti iz 16 listova i časopisa koji su, kraće ili duže, izlazili u međuratnom periodu. Najviše članaka o pozorištu objavljeno je u “Zetskom glasniku”, a zatim u “Slobodnoj misli” i “Zeti”. I pored toga što se autori često nijesu potpisivali ili su stavljali inicijale i šifre, poznato je, ili je do sada razriješeno, oko 70 imena, među kojima je jedan broj tadašnjih poznatih intelektualaca i književnika, kao što su: Risto Dragićević, Mirko Dragović, Janko Đonović, Andrija Lainović, Vido Latković, Đorđije Lopičić, Niko S. Martinović, Radosav Medenica, Vladimir Milić, Stefan Mitrović, Špiro Mugoša, Milan Rakočević, Jovan P. Vukčević, Ilija Zorić, i dr. Prikazi se, pored osvrta na rad cetinjskog Narodnog pozorišta Zetske banovine, odnose i na predstave amaterskih društava, gostujućih pozoriših trupa, a ponekad i na predstave studenata, seoskih diletanata, i dr. Period između dva svjetska rata je bitan za pozorišnu kritiku jer se tada prvi put javljaju razvijeniji tekstovi u kojima se dublje razmišlja o teatru. Tada još uvijek nije bilo stalnih kritičara koji bi redovno pratili pozorišna zbivanja, već su se autori javljali povremeno, od slučaja do slučaja. Pozorišna kritika dobija maha od tridesetih godina dvadesetog vijeka, sa početkom rada banovinskog Narodnog pozorišta. Osim Predgovora priređivača i izabranih tekstova, knjiga sadrži indeks pozorišnih predstava na koje se odnose unijeti tekstovi te indeks imena.